Próżno szukać zapowiedzi tego zjawiska w (zazwyczaj trzymających rękę na pulsie) czasopismach amerykańskich. Powód? Widoczne może być jedynie z Europy, północnej Afryki i zachodniej części Rosji. Jeżeli aura okaże się łaskawa, warto będzie wyjść z lornetką lub małą lunetką około 10 rano UTC czyli 11 czasu urzędowego warszawskiego.
Kilka lat trwało, zanim udało się wydobyć z osadu rzecznego na powierzchnię kilkaset pni drzew sprzed… 15000 lat. Stało się to dokładnie w dolinie rzeki Drouzet w Alpach Francuskich. Datowanie węglem C-14 (znane choćby z badań całunu turyńskiego) ukazało wiek tych znalezisk.
Zapraszamy do zapoznania się z nowym opracowaniem dr Marcina Kolonko, pt. Opozycja Jowisza, dostępnym pod adresem: https://cmm.imgw.pl/?page_id=37993
Z okazji ostatniej Superpełni przedstawiono teorię ruchu Księżyca oraz wstępne rozważania dotyczące wpływu odległości Księżyca w pełni na jego rozmiary kątowe i natężenie oświetlenia. W tym krótkim artykule skupiono się tylko na wpływie odległości Księżyca od Ziemi na jego jasność i rozmiary kątowe oraz na natężenie oświetlenia.Przed nami kolejna Superpełnia, którą będziemy mogli podziwiać już w piątek. Geocentryczna opozycja Słońca i Księżyca w rektascensji nastąpi 29 września 2023 roku o godzinie 1157. Natomiast Księżyc znajdzie się w perygeum swojej orbity 28 września 2023 roku o godzinie 301 [1].
Przed nami dwie pełnie Księżyca które przypadną na czas, kiedy nasz naturalny satelita znajdzie się w pobliżu perygeum swojej orbity. Najbliższa pełnia wypada 31 sierpnia 2023 roku o godzinie 336. Księżyc przejdzie przez perygeum swojej orbity 30 sierpnia 2023 roku o godzinie 1756.